Arayış

Arayış 2024

 

 Aramak,

Kaybettiğini bilmeden

Aramak,

Bulamayacağını bile bile

Kabuslarım bile kayboldu

Kalan kaygılar ve korkular...

Böyle geçti koca bir ömür

Geçtiğini fark edemeden

Koca bir yalnızlık!

Ebru ve Tılsım

Ebru girdi yaşamıma - ne yazık ki çabuk çıktı..

Tılsım bir ihtiyaç olarak doğdu ve gelişti zamanla...

Şimdi ne var, bilemiyorum...

Bekliyorum...

 

2026

 

Geçti biri daha, onca yıl gibi!

Zaman,

nice numaralanmamış ve nice boş sayfasıyla

2025 defterini de kapatıyor...

Saymayacağım

ne okuduğum kitapları,

ne de izlediğim filmleri...

cebimdeki hedefleri

çıkarıp gün ışığına

tanımlamayacağım yeni defter için.

Belki yaşımdan,

belki içimde yankılanan

ne anlamı ne de nedeni olan

o tarifsiz boşluktan…

Artık, evet artık

en azından olanı, olmayanı,

seveni, sevmeyeni ve yanımda kalanı

olduğu gibi bırakmak,

kabullenmek,

eğip bükmeden uyumlanmak

ve değişmeye başlamak,

değişmek...

Sessizce, daha hafif, daha yumuşak...

Bir yol olabilir mi yarınlara...

Hissetmek

 Duyguların Geçişi Nisan 2020

Dokunmadan toprağa,

Okşamadan çiçeği,

Sarılmadan bulutlara,

Sarmalanmadan rüzgarlarla….

 

Hissedebilmek mümkün mü?

Bulutlar Hep Gençtir

17.5.2025

Bulutlar,

beyaz - bir bebek gülüşü,

gri - bir çocuğun düşü,

siyah - gençliğin isyankâr gece hali,

her tonu bir başka hâl,

her biri bir başka hikâye.

Bulutlar geçer gider,
huzurla süzülür mavilikte,
bir an merakla kıvrılır içe,
sonra korku gibi çöker karanlığa.

 

Dün vardı bir yerde,
şimdi gözümün ucunda,
yarınsa uzak bir bulutun ardında saklı.
zaman da geçer, bulutlar gibi.

 

Siyah beyaz sarı insanlar…
hepimiz aynı gökyüzünde,
farklı renkler ve yoğunlukla,
aynı yağmura tutuluruz bazen.

 

Bebek oluruz - sessiz bir damla,
çocuk oluruz - göğe bakar, şekil ararız,
genç oluruz - bulutlara tırmanmak isteriz,
yetişkinliğimizde - yağmura dayanır,
yaşlılığımızda - gökyüzünde izimizi ararız.

 

Bulutlar gibi gelir geçeriz,
ve ardımızda gölgemiz...
iz bırakmadan evrende yolculuk mümkün mü?

Korku

Acılar ve Mazi  2023

korkuyorum.

korkuyorum yazmaya,
korkuyorum okumaya...

ya anlarsam, ya hatırlarsam, 

ya unutamazsam, ya fark edersem...

nasıl devam edebilirim...

Hatırlama ve Unutma

Dissolution

Kocaman bir salondaydık. Yanımda gencecik bir kadın… Öylesine gençti ki—yaşanmışlığı ne kadardı, ne bilebilirdi ki? diye düşündüm. Farkında olmadan kendime bir güç mü atfettim. Belki de sadece korkumu, kaygımı gizlemek istiyordum.

O günden bu yana neredeyse yirmi yıl geçti. Yaşadıkça, yaşlandıkça anlar ve anılar birikir. Beyaz atlara binip gidenler, içe çöken kırgınlıklar, eskimeyen kaygılar, yolları ayıranlar, kaybolan hayaller çoğalır. Zaman, hatıraları ve yaşam deneyimini sis perdesinin ardına saklar. Ama kaygı fabrikası, hiç durmaksızın üretimini artırır.

O gün, o genç kadın büyük ihtimalle anda yaşıyordu. Geçmişine takılmıyor, günlerini gelecek hayalleriyle dolduruyordu. Anıları azdı, gerçek sandığı yükleri hafif. Kendine söylediği yalanlar kısıtlıydı—üstelik henüz çeşitlenmemişti bile.

Dünya dönmeye devam ediyor.

Peki gerçek ne? Hatırlamanın ve unutmanın sonsuz çelişkisi mi?

2025

 

2025 yılının sağlıklı, huzurlu,
keyifli, (u)mutlu ve 
hep birlikte
geçmesi dileği ile...

mucizelerin geliştiği, 
yeniliklerin oluştuğu,
yeni yaratıların gerçekleştiği

yılların bir başlangıç yılı olması dileği ile

Çiçekler ve Ağaçlar

21.08.2024

Her bir çiçek, her bir ağaç
bir ANI;

uzaklardan veya bir odamdan

doğa, renk, keyif,
bir umut

yaşam

 

Japonya'dan Kalanlar

18.08.2024

                                                         

Taşlarım ve Çizgilerim

                                                                          

15/8/2024
Yıllarca topladım, yollardan, yolculuklarda
Her birini bir hayalimi çizmek için

Uzun süre tek tek çizdim, boyadım, izledim

Sonra unuttum!

Bugün anılarımı tazelemek günüymüş

Onları ışığa çıkarmak...

Sadece hatırlayabildiğim kadar.

Bazılarını beğenemedim,

Bazılarını sanki ilk defa gördüm,

Her birini yeniden sevdim.

Gölgeler ve Sırlar

 

Her yerde, mesela Kırşehir'de

her zaman, mesela Mayıs 2024'te

Gölgeler ve Sırlar....

İnsanlar gölge, düşünceler sır

Hayaller gölge, gerçekleşenler sır

Anılar gölge, geçmiş sır....

Hayat dediğin bu mu?

Renkler ve Umut

 Renkler ve Umut

21 Mart 2021

Olanlar kapkara

Anlamak boğucu

Renkler umut

Umudun yok edilmeye çalışıldığı

Gri- yağlı - koyu zaman

Nefes almak için yine

RENKLER 

VE

UMUT

Çığlık

 Çığlık- Cry      Şubat 2013 

Sözcükler yetersiz geldiğinde,

çizgilerle boyalara sığındım

Oysa sözcükler gerçek, resimler yalanmış!

 

Sözcükler ile resim çizemediğim için,

ne çizdiklerim, boyadıklarım resim oldu,

ne de yazdıklarım anlamlı.

 

Sonunda korktum yazmaktan,

kalemim ve defterim masada kaldı hareketsiz.

Öylesine açık bir sayfa, günlerce; aylarca

Öylesine toz içinde.

Yalnızlık ve Varanasi

Sitting in Varanasi 2009

“Yaşamak bir ağaç gibi tek ve hür” demiş Şair,

yalnız başına ve de köklerin toprağın derinliklerine sabitlenmiş.

Mümkünmüş demek, Şair demiş ya!

İçselleştirebilirsen, becerebilirsen!

Ruh Lekesi

Ruh Lekesi 2020

Anladı sonunda, 

Yaşam boyu topladığı onca arkadaşı varken
Neden bu kadar yalnızdı ?

Neden sevilmiyordu?

Anladı, 

Kendini sevmiyordu ki,

Kendi ile birlikte olmakta bile zorlanıyordu...

 

Anladı, bakalım ne olacak?

 

Tunus

Eller 2015

Her yolculuk bir karar, yeni bir durak...

Yeniden doğup zenginleşeceksin veya

Takılıp kalacak, tutunacaksın bağlarına;

Dönüp bakınca kendine, şaşıracaksın niye, nasıl diye

Cevaplayamasan da kendine bulacaksın nedenlerini

Sonunda inine dönüp haykıracaksın sessizce,

İyi ki, İyi ki, İyi ki...

 

10 Mayıs

10 MAYIS

Hatırlayamadığım kadar eski,

belki geçen hafta...

Acıydı, çok acı. Belki bu kadar yok edici olmayabilirdi,

Ölüm öldürerek yaşanmasaydı..

Çok aniydi, çok korkutucu..

Sevgiye, bağlılığa, şefkate dayandırılabilirdi.

Acaba başkası olabilir miydi?

Tabii ki olabilecek, oldurulabilecek buydu.

Sadece buydu ve oldu...

Dans

Dans 2013

Ne güzel bir sözcük, dans. Sevdiğinle, dostunla, ya sahilde, ya evinde, baş başa, belki kalabalık içinde harika anlar, anılar. Uzun süre beklediğin, ya da alışık olduğun bir keyif.

Başka bir dans bu. Çizgilerin dansı. İç içe birbirini tamamlar gibi, yan yana birbirine dayanır gibi, iç içe kızar gibi. Değişerek, salınarak, kaçarak ve de kovalayarak, sorarak. Ama en çok arayarak... En çok da kaybettiklerini arayarak. Belki izleri yok etmek için. Umutla yeni izler yaratarak

Çizgilerin dansı!

Karmaşa

 Karmaşa 2015 Eylül

Özledim, çok özledim!

Gürültü, karışıklık, belirsizlik, tedirginlik
Korku öfkeye doymamış
Kaygı güvensizlikle örülmüş
Çaresizlik çabası

Öylesine bir keşmekeş, düzensizlik,
Öylesine bir kargaşa,

Çığlıklar gözyaşlarıyla yoğunlaşmakta
Sözler öfkeyle yoğuşmakta
Sessizliğin gürültüsü arşa varmakta
Çaresizlik dualar ile örtülmekte

 

Özledim, nefes almayı, suçlanmadan, utanmadan

Özledim, güven duymayı, korkmadan, öylesine

Özledim, kendi sesimi duymayı....