Arayış

Arayış 2024

 

 Aramak,

Kaybettiğini bilmeden

Aramak,

Bulamayacağını bile bile

Kabuslarım bile kayboldu

Kalan kaygılar ve korkular...

Böyle geçti koca bir ömür

Geçtiğini fark edemeden

Koca bir yalnızlık!

2026

 

Geçti biri daha, onca yıl gibi!

Zaman,

nice numaralanmamış ve nice boş sayfasıyla

2025 defterini de kapatıyor...

Saymayacağım

ne okuduğum kitapları,

ne de izlediğim filmleri...

cebimdeki hedefleri

çıkarıp gün ışığına

tanımlamayacağım yeni defter için.

Belki yaşımdan,

belki içimde yankılanan

ne anlamı ne de nedeni olan

o tarifsiz boşluktan…

Artık, evet artık

en azından olanı, olmayanı,

seveni, sevmeyeni ve yanımda kalanı

olduğu gibi bırakmak,

kabullenmek,

eğip bükmeden uyumlanmak

ve değişmeye başlamak,

değişmek...

Sessizce, daha hafif, daha yumuşak...

Bir yol olabilir mi yarınlara...

İnsan İnsan

İnsan,
en çok gidişlerde eksilir,
söylenen söz yarım kalır,
her susuş biraz ağırlaşır...

Geriye
insan olmanın yükü kalır,
ve unutulmaması gerekenler… 

Hissetmek

 Duyguların Geçişi Nisan 2020

Dokunmadan toprağa,

Okşamadan çiçeği,

Sarılmadan bulutlara,

Sarmalanmadan rüzgarlarla….

 

Hissedebilmek mümkün mü?

Bulutlar Hep Gençtir

17.5.2025

Bulutlar,

beyaz - bir bebek gülüşü,

gri - bir çocuğun düşü,

siyah - gençliğin isyankâr gece hali,

her tonu bir başka hâl,

her biri bir başka hikâye.

Bulutlar geçer gider,
huzurla süzülür mavilikte,
bir an merakla kıvrılır içe,
sonra korku gibi çöker karanlığa.

 

Dün vardı bir yerde,
şimdi gözümün ucunda,
yarınsa uzak bir bulutun ardında saklı.
zaman da geçer, bulutlar gibi.

 

Siyah beyaz sarı insanlar…
hepimiz aynı gökyüzünde,
farklı renkler ve yoğunlukla,
aynı yağmura tutuluruz bazen.

 

Bebek oluruz - sessiz bir damla,
çocuk oluruz - göğe bakar, şekil ararız,
genç oluruz - bulutlara tırmanmak isteriz,
yetişkinliğimizde - yağmura dayanır,
yaşlılığımızda - gökyüzünde izimizi ararız.

 

Bulutlar gibi gelir geçeriz,
ve ardımızda gölgemiz...
iz bırakmadan evrende yolculuk mümkün mü?

Orly'ye

Ocak 2025

 O gün heyecanlıydın, 

Uzun uzun anlattın Gölgeler ve Sırlar' ı

Gerçek ile hayal arasında git gelleri,

Rüya mı yaşanan ya da bilinmeyenleri 

Başlanacak, ancak bitmeyecek bir projeyi

Anlatmıştın,

Mavi mavi bakarak

Anlatmıştın ellerin ve parmaklarınla...

Belki ben hayal etmiştim.

Sevgiyle - hasretle...

Çiçekler ve Ağaçlar

21.08.2024

Her bir çiçek, her bir ağaç
bir ANI;

uzaklardan veya bir odamdan

doğa, renk, keyif,
bir umut

yaşam

 

Japonya'dan Kalanlar

18.08.2024

                                                         

Gölgeler ve Sırlar

 

Her yerde, mesela Kırşehir'de

her zaman, mesela Mayıs 2024'te

Gölgeler ve Sırlar....

İnsanlar gölge, düşünceler sır

Hayaller gölge, gerçekleşenler sır

Anılar gölge, geçmiş sır....

Hayat dediğin bu mu?

HEDİYE

JOY   Kasım 2013

Geçenlerde genel kontrol için hastanedeydim. Sevmem esasında hastaneleri. Önemli bir şey yaşamamış olsam da insanın canı tatlı ve her alınan yaşla insan, en azından ben, çıkabilecek bir aksaklıktan daha çıkmadan bile çok korkuyorum. İşlemler bittikten sonra, çay içmek için girişteki “restorana” girdim, arkalarda bir masaya oturdum ve servis beklerken etrafı izlemeye başladım. Arkada bir iki erkek eleman çalışıyordu, serviste ise tek bir kadın. Esmer, uzun saçlı, eli işe çok yatkın ve tüm masalara ve müşterileri hâkim biri.

Daha merhaba derken, elimdeki evrakların üzerinden adımın Canan olduğunu gördü ve kocaman bir gülümseme ile kendi isim kartını gösterdi. İki Canan karşı karşıya gelmiştik. Büyük bir içtenlikle: “Ben insanları çok, gerçekten çok sevdim ve seviyorum. Ama istediğimce sevilmediğimi biliyorum. Ya siz?” Ne kadar zor bir soruydu bu? Ne kadar korktuğum bir yerden gelmişti bu beklenmedik soru. “Ben de aynı şeyi hissediyorum” dedim sessizce. O çayımı getirmek için uzaklaşmıştı bile. Servisi sanki çok özeldi, parıldayan gözleri içimi ısıttı, sevilmenin sıcaklığı kapladı çevremi. Sonraki iki gün, çay içmeyecek olsam da, içeri girdim ve büyük bir sevgiyle ellerini sıktım, öylesine kısaca.

Sorusu ise beynimde asılı kaldı. Ne cevaplamaya çalıştım ne de kurcaladım.

O akşam bir dostumla buluştum. Derin gamzeleri, derin bakışları olan, parıltısı, sevgisi ve yüreği kocaman bir dost. Doğurmadığım kızlarımdan biri, çok özel bir dost. Çay, sohbet, soru cevap ve de yargısız bir beraberlik. Her zamanki gibi her anı gerçek, her anı özel ve de her zamanki gibi en yakında bir daha buluşmak amacıyla ayrıldık. Ertesi sabah çok değerli bir hediyeye uyandım:

“Sen benim pek kıymetlimsin

Lütfen aynaya baktığında seni ne çok sevdiğimi hatırla

Lütfen başını yastığına koyduğunda seni ne çok sevdiğimi hatırla

Belki o gün bugün değil ama iyi ki doğmuşsun

İyi ki benim Canan ablam olmuşsun 🙏❤️🎂”

 

Nasıl özel, nasıl güzel, nasıl değerli bir HEDİYE. Yaşama tutunmayı, aksaklıklara karşı koyabilme gücünü sağlayan, iyi ki dedirten bir HEDİYE. Evrenin doğru zamanda, doğru insanın elinden bana uzattığı bir HEDİYE.

 

Doğum- Kader

Doğum

Eylül 2019

Coğrafya kaderdir, derler

Doğru, kaderdir.
Peki kişinin adı kaderi midir?

Anam istemiş adımı,
Babama- abime rağmen, Leyla olsun istemişler
Anam, Canan demiş ve
Cananım geldi diye babaannem müjdeler vermiş mi aileye

Acaba ne düşündü anam, ne istedi
Farkında mıydı bütün bu anlamları taşıdığını Canan’ın

“An - Ana - Can – Cana” sözcüklerini kapsıyor “Canan“.

Peki, ben farkında mıydım? Farkında mıyım?
Yarından itibaren farkında olabilir miyim?

Değişebilir miyim? Değiştirebilir miyim?

Yoksa KADERİM mi?

Ruh Lekesi

Ruh Lekesi 2020

Anladı sonunda, 

Yaşam boyu topladığı onca arkadaşı varken
Neden bu kadar yalnızdı ?

Neden sevilmiyordu?

Anladı, 

Kendini sevmiyordu ki,

Kendi ile birlikte olmakta bile zorlanıyordu...

 

Anladı, bakalım ne olacak?

 

Özlem

 Mayıs 2025

Dağları - Çölleri Özledim 

Özledim dağları, çölleri

Özledim yolları, Yolda olmayı

Özledim yoldaki kendimi 

Öncesi heyecanını, hazırlıkları, çalışmaları
Sonrası heyecanını, keyfi, mutluluğu

Oysa ne dağlar, ne de çöller uzakta
Ben kendimden uzaklaşmışım meğer...

Yeni bir gezi planlıyorum, 
Kendime, içime, dağlarıma, çöllerime

Hazırlık zamanı başlamalı...

Gölgeler ve Sırlar

02/02/2019

 Birini gördüm gibi geldi, döndüm;
Hem çok tanıdık, bir o kadar da yabancı

Nerden tanıdığımı bile hatırlamadım ilk anda

Yaşlanmış oldukça diye düşündüm öylesine

Sanki kendi kendime konuşuyordum,

O kadar bildik geldi gözleri

Yüzlerce soru, binlerce düşünce ve kaygı üşüştü

Gözlükleri, görebiliyor muydu acaba?

Kaçıp gitmek istedim, korktum

eğlenmek veya gezip tozmak isterse

ya huzur derse…

Nefesim kesilir gibi oldu,

Hemen oradan uzaklaştım,

Yarım kalmış onlarca işten birine sarıldım,

Kayboldum

Çocukluğumu, gençliğimi soramadı

2023 ve sonrasını, İçimi, dışımı, çevremi,

Olanları, olamayanları, olabilecekleri, olamayacakları,

Arzularımı,

gezip görmek istediğim dağları, çölleri soramadı.

Bir Gölge miydi gördüğüm

yoksa bir Sır mıydı?

Çizgiler ve Doğrular

Çizgiler ve Doğrular 
2020

Sen ne bilirsin diye sordu;
Kaygılanmayı bilirim, dedi öylesine.
Başka;
Listelemeyi bilirim, dedi; o kadar yaptım ki.
Sonra;
Dün nelerin olmadığını, yarın nelerin olabileceğini düşünmeyi bilirim; dedi.

 

Düşünmemeyi, düşünememeyi, beklemeyi bilir,
Sevinçleri de sorunları da tehir edermiş
Elindeki işi halletmeden hak etmediği için, eğlenmeyi de tehir edermiş
Neden iyi olamadığına, neden istenmediğine, neden sevilmediğine dair teorileri varmış,
Daha da geliştirebilirmiş

İnandığı için hepsi gerçekleşiyormuş…

 

Eller

 

ARAYIŞ

Arayış 2016

İnsanlar yalnız
     İnsanlar hikayesiz
İnsanlar kaçak

yalnızım, hikayesi eksik ve kaçağım

cep telefonu dostları....
cep telefonuma öfkeliyim…

insanlar tüketici; tüketmeyi sevmiyorum
insanlar saygısız; saygılı olmak tek hedefim
var olamadıkları için ortadalar;
var olamasam da kendi inimdeyim, kendimle..

arayışa devam…

artık ne aradığımı hatırlamıyorum,

ne de şimdiye kadar bulduklarımı...

Geçitlerde Işığın İzleri

Sıradağlar, vadiler doğal geçitlerdir.

Geçit, bir yerden, bir bölgeden geçmek için yapılmış olan ya da doğal olarak bulunan ve geçiş izni veren aralığa denir; diye açıklanır sözlüklerde.

Benim için ışığın karanlığı aydınlatabildiği, karanlığın ışığa ulaşabildiği yerdir. Kavuşmaya olanak sağlar.

Işığın Sudaki Gölgesi

Su ışıktır, yansır, parlar, heyecanlandırır. 

Su karanlıktır, kapkaranlık, emer, korkutur.

Su yaşamdır.

Işığın karanlık ile tamamlanması, hayattır

Karanlığın ışık ile karışması umuttur, yarındır.

Işığın Tapınaklardaki Gölgesi

 

İnsanların ışığının karanlığıyla mücadelesi tapınaklarda başlar sıklıkla, bazen de sona erer.
Mücadele dansa dönüştüğünde, yaşam coşkusu açığa çıkar, dinginlik insanı yaşama bağlar.

Işığın izlerini buldum tapınaklarda. Bazen ışığın izini, sıklıkla ışığın gölgesiyle karşılaştım. Yaşam coşkusunu ve de ruhumdaki dinginliği aramaya devam……