Yaşam Ağaçlarım

 Yaşam Ağacı

Ağacın gücü dallarında değil,

toprağa güvenen köklerindedir.

İnsan da böyledir…

Kökünü unutmayan,

gölgesini esirgemez.

Bu çizgiler,

Anadolu'nun kadim bilgeliğine,

toprağa, ağaca ve yaşama duyulan saygının

sessiz izleridir.

 Her yaşam, kökleri görünmeyen bir ağaçtır.

Toprağın derinliklerinden göğe uzanan her dal,
bir anıyı, bir umudu ve yeniden filizlenme cesaretini taşır.

Ağaç ve Yalnızlık

 

Ağaçlar yalnız değildir; onlar, sessizliğin bilgeliğini taşıyan canlılardır. 

Yalnız olan, çoğu zaman o sessizliği duyamayan insandır.

Çin'de Çocuklar ve Sanat

                                                                    

Uzaklarda bir ülke,

Bilmediğim sokaklar, yeni bir öykü.

Gökyüzü başka, rüzgârı farklı,

Ama sevgi her yerde aynı güler.

Farklı bir dil meydanlarda,

Renkli hayaller bulutlarda...

Bir çocuk el salladı uzaklardan,

İçin ısındı, sevindim yürekten.

Anladım ki dünya büyük bir bahçe,

Çocuklar açan çiçekler her köşede.

Sevgiyle birleşir tüm yollar

Gezdikçe büyür umutlar,

Kalpler arasında köprüler.

Bir çocuğa sevgi en güzeli,

Dünyayı çocukların gülüşü aydınlatacak.

Bir gün, evet bir gün

Çin'de Çinliler

 Ekim 2013 Çin'den 

Anılara devam - Çinliler ve Sokaklar

Çin'de Yazı

 

Yıllar öncesinden, 2013 Ekiminden......

Nasıl ve neden olduğunu hatırlamıyorum, gezi dönüşünde toparlamamışım fotoğraflarımı. Elime geçer geçmez oturdum ve anılarımı tazelemeye çalıştım.
Şimdi ara ara izlerim artık. 

Yazmak - Yazı

Akış 2023

 Eskiden yazardım,
hayatın hangi yoldan gelip
kapımı çalacağını…

Sonra günce tutmaya başladım,

bir günün içinden kalanı saklamak için...

Bir gün anılarımı yazdım

unutmamak,

zamanı istediğim şekle sokup

yeniden yaşayabilmek umuduyla...

Bugün yazamıyorum,

Kelimeler artık içimi taşımıyor...

Ne yazsam eksik,

ne yazsam yarım.
Bazı duygular mürekkebe değil,
sessizliğe ihtiyaç duyar...

Gelecek endişelendiriyor,

geçmişi kurcalamaya cesaretim yok.

Sadece durmak istiyorum,

Hiçbir cümlenin içinde yaşamadan.

Peki yazılanlar ne olacak?

Kimseyi ilgilendirmeyen sözcükler,

sayfalar, defterler...

Atsam mı? Yaksam mı?

Gömsem mi?

Ama toprağın altında bile

çürümeyen şeyleri biliyorum...

Söylenememiş cümleler,

yarım kalmış vedalar,

eski bir ben...

Bazı yazılar okumak için değil,

bir zamanlar yaşadığımıza

inanabilmek için vardır.

RÜYA

Rüya
0cak 2022

Rüyanın Gümrüğü

Rüyalardan ne kalır ki geriye…

Dün gece yine, aynı hikâyenin içinden geçtim.

Sabah elimde bir his vardı;

adı olmayan, nereden geldiği bilinmeyen.

Yine gördüğüm şey neydi?

Yoksa aynı boşluğa mı düştüm defalarca?

Rüyanın uyanma ucunda

sessiz, görünmez

bir gümrük mü var…

Görüntüleri mi alıyor içimden?

Sesleri, yüzleri mi saklıyor?

Geriye ince bir sızı mı bırakıyor?

Ben mi eksiliyorum uyanınca,

yoksa rüya mı benden bir şey alıp gidiyor?

Arayış

Arayış 2024

 

 Aramak,

Kaybettiğini bilmeden

Aramak,

Bulamayacağını bile bile

Kabuslarım bile kayboldu

Kalan kaygılar ve korkular...

Böyle geçti koca bir ömür

Geçtiğini fark edemeden

Koca bir yalnızlık!

Ebru ve Tılsım

Ebru girdi yaşamıma - ne yazık ki çabuk çıktı..

Tılsım bir ihtiyaç olarak doğdu ve gelişti zamanla...

Şimdi ne var, bilemiyorum...

Bekliyorum...

 

Birilerine

 Her susuşum, iç sesimin bir izi 
oluşturdu zaman içinde
"ÇizgilerBoyalarFırçalar"mı...

Bir parçamı, renksiz veya sessiz fırça izimi
paylaştım CAN'larla

Unuttular belki,
belki bambaşka bir aşamadalar...

Bir renk, bir fırça
bir ruha değdi mi
iz sonsuz olur

Unutulmaz...
Unutulamaz...

2026

 

Geçti biri daha, onca yıl gibi!

Zaman,

nice numaralanmamış ve nice boş sayfasıyla

2025 defterini de kapatıyor...

Saymayacağım

ne okuduğum kitapları,

ne de izlediğim filmleri...

cebimdeki hedefleri

çıkarıp gün ışığına

tanımlamayacağım yeni defter için.

Belki yaşımdan,

belki içimde yankılanan

ne anlamı ne de nedeni olan

o tarifsiz boşluktan…

Artık, evet artık

en azından olanı, olmayanı,

seveni, sevmeyeni ve yanımda kalanı

olduğu gibi bırakmak,

kabullenmek,

eğip bükmeden uyumlanmak

ve değişmeye başlamak,

değişmek...

Sessizce, daha hafif, daha yumuşak...

Bir yol olabilir mi yarınlara...

İnsan İnsan

İnsan,
en çok gidişlerde eksilir,
söylenen söz yarım kalır,
her susuş biraz ağırlaşır...

Geriye
insan olmanın yükü kalır,
ve unutulmaması gerekenler… 

Hissetmek

 Duyguların Geçişi Nisan 2020

Dokunmadan toprağa,

Okşamadan çiçeği,

Sarılmadan bulutlara,

Sarmalanmadan rüzgarlarla….

 

Hissedebilmek mümkün mü?

Bulutlar Hep Gençtir

17.5.2025

Bulutlar,

beyaz - bir bebek gülüşü,

gri - bir çocuğun düşü,

siyah - gençliğin isyankâr gece hali,

her tonu bir başka hâl,

her biri bir başka hikâye.

Bulutlar geçer gider,
huzurla süzülür mavilikte,
bir an merakla kıvrılır içe,
sonra korku gibi çöker karanlığa.

 

Dün vardı bir yerde,
şimdi gözümün ucunda,
yarınsa uzak bir bulutun ardında saklı.
zaman da geçer, bulutlar gibi.

 

Siyah beyaz sarı insanlar…
hepimiz aynı gökyüzünde,
farklı renkler ve yoğunlukla,
aynı yağmura tutuluruz bazen.

 

Bebek oluruz - sessiz bir damla,
çocuk oluruz - göğe bakar, şekil ararız,
genç oluruz - bulutlara tırmanmak isteriz,
yetişkinliğimizde - yağmura dayanır,
yaşlılığımızda - gökyüzünde izimizi ararız.

 

Bulutlar gibi gelir geçeriz,
ve ardımızda gölgemiz...
iz bırakmadan evrende yolculuk mümkün mü?

Korku

Acılar ve Mazi  2023

korkuyorum.

korkuyorum yazmaya,
korkuyorum okumaya...

ya anlarsam, ya hatırlarsam, 

ya unutamazsam, ya fark edersem...

nasıl devam edebilirim...

Kemaliye'nin Gölgeleri ve Sırları

Kemaliye 

2018 2019 arası

Kemaliye'den
Gölgeler ve Sırlar

Gölgeler insanların gözlerinde
Sırlar ise kalplerinde

Nereye bakarsa, ne gözüne çarparsa

Onun arkasında bir gölge

Onun içinde bir sır

vardır elbette

Bazen fark eder, bazen ise geçip gidersin...

Hayat bu değil mi?

Fırat ve Kemaliye

 Kemaliye ve Karıncalar, 

Dağlar, Fırat, Sokaklar, Evler...

Denizi olmayan bir beldeyi nasıl sevebilirim şaşkınlığı

Dağlarından, belki evlerinden...

Fırat ve Karıncalar en önemli etken kesinlikle...

Yıllar öncesinde kalsa da,

Anıları taze, 

Sevgim baki

Öylesine bir dizi fotoğrafım...

Kemaliye'nin Kapı, Pencere ve Tokmakları

ORDA BİR KÖY VAR UZAKTA

Orda bir köy var, uzakta,
O köy bizim köyümüzdür.
Gezmesek de, tozmasak da
O köy bizim köyümüzdür.
Orda bir ev var, uzakta,
O ev bizim evimizdir.
Yatmasak da, kalkmasak da
O ev bizim evimizdir.
Orda bir ses var, uzakta,
O ses bizim sesimizdir.
Duymasak da, tınmasak da
O ses bizim sesimizdir.
Orda bir dağ var, uzakta,
O dağ bizim dağımızdır.
İnmesek de, çıkmasak da
O dağ bizim dağımızdır.
Orda bir yol var, uzakta,
O yol bizim yolumuzdur.
Dönmesek de, varmasak da
O yol bizim yolumuzdur.

Ahmet Kutsi Tecer

Kemaliye'nin Evleri

2018 - 2019 yıllarında Karıncaların izinde defalarca Kemaliye'deydim.

Dağları - Evleri- Sokakları - Kapı ve pencereleri ve tabii ki FIRAT'ı

derin izler bıraktı zihnimde ve kalbimde.

Bir kaçını paylaşıyorum burada...

 

Süheyl Ünver Atölyesi

Sene 1975

Büyük bir heyecan ve istekle yola koyulmuş, 

Eski Türkçe yazmayı ve okumayı, ve
HAT öğrenmeyi hedeflemiştim.

Araya hayat girmiş olmalı...

Tam 50 yıl sonra, dolabımdan bir bayram hediyesi çıktı....

O zamanlardan kalma anılar dizisi...